Tarih 24 Temmuz 2008, 08:44. Yazan RENGİN.
Etiket:
hırsız kapına gelmesin...
ADAMIN ARABASINDAN BİR KAÇ KEZ TEYBİ ÇALINMIŞTI.BU DURUMU ENGELLEMEK İÇİN ARABASININ ÜZERİNE BİR NOT YAPIŞTIRMAYA BAŞLADI;BU ARABADA TEYP YOK ,BOŞUNA UĞRAŞMAYIN ......
BİR SABAH ARABASINA BİNMEK İÇİN AŞAĞIYA İNDİĞİNDE ARABA YERİNE ŞÖYLE BİR NOT BULDU;
SORUN DEGİL BİZ TAKTIRIRIZ....
Tarih 24 Temmuz 2008, 08:03. Yazan RENGİN.
Etiket:
sevgi emek ister, sevgi saygı ister...., zaman ister
Sevgi; belki de en önemli doğal yaşamsal duygumuz. Ruhsal enerjimizin en temel yakıtlarından biri. Bu konuda yazılmış, söylenmiş o kadar çok şey var ki, bir çok insana artık sevgi ile ilgili bir şey dinlemek veya okumaktan gına gelmiş olabilir. Benim de bazen böyle hissettiğim anlar olmuştur doğrusu. Bu konuda çok uzun, hatta ciltlerce kitap bile yazmak mümkün olabilir belki. Ama ben kısa bazı vurgular yapmakla yetineceğim.
Bu duygu neden bu kadar önemli? Bunun en etkili yanıtını bu duygunun olmadığını tasavvur etmeye çalıştığımızda bulabiliriz sanırım. Bunu örneklemeyeceğim, hepimiz biraz zihin egzersizi yaparak sevgiden yoksun bir hayatın nasıl olabileceğini hayal edebiliriz. Sevginin olmadığı bir hayat hiçbir canlı için şimdikiyle aynı olamazdı; hatta evrensel sistemin bile tamamen tersyüz olacağı, ya da böyle bir sistemin bile olmayacağını söylemek mümkün.
Sevgi duygu dünyamızın tek hakimi değil. Bu duygunun yanında özellikle nefret başta olmak üzere bir çok olumsuz duyguyu da taşıyor ruhumuz. Bu olumsuz duyguların varlığını ve onların da doğallığını yadsıyan veya görmezden gelen yaklaşım ve açıklama biçimleri de yapay kalacaktır ve inandırıcı olmaktan uzaktır. Hayatımızın (varoluşsal olarak) içinde sevgi denen bir duygu var, ama kabul etmeliyiz ki nefret de var, öfke de var, saldırganlık da var, ya da sevmemek de var. Bunlar aslında bir dengenin kaçınılmaz unsurları olarak varlar. Ama asıl önemli olan, bizim kendi bireysel içsel yaşantımıza neyi hakim kıldığımız, baskın olan duygumuzun hangisi olduğu. Bu, sadece doğal bir eğilimle değil, aynı zamanda ve bilinçli bir çabayla da (zorlamadan) olması gereken bir duygu hakimiyeti. Diğer karşıt olumsuz duyguları yok etmeye çalışarak değil, sadece o olumsuz duyguların tamamen bizi yönetmesine izin vermeyerek sağlanan bir sevgi hakimiyeti.
Sevgi tükenmiyor, biz sevmeyi unutuyoruz. Bir çok insan yaşamın kendisine getirdiği olumsuzluklar, hayal kırıklıkları, acılar, kötülükler (veya böyle algılamış olması) vb. gibi yaşantılar sonrasında içindeki sevginin tükendiğini, artık hiç kimseyi, hiçbir şeyi sevemeyeceğine ve sevilmediğine de inanmaya başlayabilir.
Tarih 24 Temmuz 2008, 07:55. Yazan RENGİN.
Etiket:
aborjinlerin duası ne kadar güzel bir dua
Seni ayakta tutmaya yetecek kadar
Güzelliklerle dolu bir yasam sürmeni dilerim
Aydinlik bir bakis açisina sahip olmana yetecek kadar
günes diliyorum.
Günesi daha çok sevmene yetecek kadar
yağmur diliyorum.
Ruhunu canli tutmana yetecek kadar
Mutluluk diliyorum.
Yasamdaki en küçük zevklerin daha büyükmüs gibi algilanmasina yetecek kadar
aci diliyorum.
İsteklerini tatmin etmeye yetecek kadar
Kazanç diliyorum.
Sahip oldugun herseyi takdir etmene
Yetecek kadar kayip diliyorum.
Son elveda'yi atlatmana yetecek kadar
'Merhaba' diliyorum.
Tarih 12 Haziran 2008, 12:56. Yazan RENGİN.
Etiket:
aşk, günün sorusu
TEK KALPTE TEK AŞK YAŞANIR DİĞER YAŞANAN AŞK DEĞİL YALANDIR.....DİĞED İFADE İLE ALDATMADIR..............
![]()
Tarih 03 Haziran 2008, 13:32. Yazan RENGİN.
uyumak şimdi,uyanmak yüzyıl sonra sevgilim....
uyumak şuan ve senin döndüğün gün uyanmak....
rengin duru
Tarih 22 Mayıs 2008, 14:23. Yazan RENGİN.
Sevgi: Karanlık geceden sonra, güneşin ışıklarıyla aydınlan yeryüzü gibi, duru, berrak, içini ısıtan gözlere binlerle renk cümbüşü getiren, doğayı uyuduğu uykusunda uyandıran, büyüten, besleyen, sevinçler getiren, aydınlatan güneş gibidir, güneş doğduğunda gece kaybolur.
Sevgi ile korkuda böyle birbirini kovalar, sevgi varken korku yok olur, gecenin güneşle yok olduğu gibi.
Sevgi, insanlara verilen en şahane duygudur, tamamen pozitif duygulardır.
Sevgi, fedakârlık, hoşgörü, anlayış, sabır, şefkattir.
Sevgi, kendini karşındakini yerine koymaktır.
Sevgi, özlemek ve özgür bırakmaktır.
Sevgi, korkusuzluktur, huzurdur, sevinçtir, hafiflik hissetmektir.
Sevgi, bağışlamak, affetmektir.
Sevgi, yüce bir duygudur.
Sevgi, sevmek önce kendimizle başlar, kendimizi sevdiğim kadar sevebiliriz, ne
Ve kim olursanız olun önce kendinizi çok sevin, bütün gücünüzle kendinizi çok sevin,
bu bencilik değil inanın, hayatta, kendinizi sevmenizin üstüne başka sevgi yoktur, çünkü
Özgürlük, korkusuzluk bu sevgiyle var olur, bu özgürlükten haz doğar.

Haz; korku ve suçluluk duymaksızın var olmaz özgürlüğüdür. İçinizden geldiği gibi davranma Özgürlüğüdür, yargısız ifade etme özgülüğüdür.
Ne olursanız olun kim olursanız olun, kendinizi sevdiğiniz zaman gerçek kendiniz
Bileceksiniz, her şeyin içinde ve her yüzün ardında olan, onu yaratan Tanrı'yı bileceksiniz. O zaman yüce, yaratandan ötürü bağışlamak, sevmek kolay olacaktır
Kendinizi gerçekten sevdiğiniz zaman hayat anlam kazanacak, neşe mutluluk, haz dolu olarak hafiflediğinizi göreceksiniz. Gözlerinizin bakışına bir güzellik gelmiş olacak ve yüzünüzde sevgini ışığı parlayacak, davranışlarınız incelik, sizin bu halinizde çevrenizdeki insanlara yayılacak. Mutlu olmakla mutlu edeceksiniz. Büyük bir iyilik yapın ama önce kendinize hiç kimseye değil önce kendinize. Hiç bir şey kendinizi mutlu etmek kadar haz
içinde olmaktan başka önemli değildir, hiç bir şey sizden daha önemli değil .Siz önemsiz olurken başka bir şey nasıl önemli olabilir ki,
Gerçekten çok gerekli, gerçekten çok değerli. Gerçekten çok büyüksünüz. Siz Tanrını
yaratığı en mükemmel, en eşsiz varlık insansınız, siz kendinizin bu güzelliğini bilmedikçe
başka varlıkların, insanların değerini nasıl bileceksiniz. Kendinizin değeri bilin bu küstahlık ve kibirlilik değildir. Bu alçak gönüllüktür,kendini bilmektir........ Asıl başka şey olduğunuzu değersiz, sefil varlıklar olduğunuzu düşünmeniz küstahlıktır, çünkü her insanın Tanrı'nın yaratığından başka bir şey olduğunuz anlamına gelir. Hiç bir şey değersiz ve yersiz yaratılmadı. Onu değersiz ve sefil yapan sevgisiz, düşüncelerimiz ve zihnimizin oyunlarıdır.
İnsanlar sevgisizce davrandıklarında, kim ve ne olduklarını unuttuklarındandır
Sizden aşağı olan sizden daha büyük olan kimse yoktur. Tanrının katında herkes
Eşittir. yasamınızda huzura, mutluğa ve doyuma giden tek yol kendinizi sevmenizdir...
Kendinizi sevmekle Tanrıyı da seversiniz çünkü tüm var olanı kucaklayıp sevmeniz kendinize olan sevgi kadardır... Yaratanın yaratığında ötürü var olana hayranlık ve
Affetmek bağışlamakla, muhteşem güzelliğinin farkında olmak, onu görmek gönül gözüyle olur. Bu da insanın kendi içinden ve özünden, ruhunda yansıyan yüce duygudur
Sevgini bütün güzelliklerin anahtarı, kendi içinizde onu açmasını bilmek gerek,
İzin vermek gerek, sevmeye ve sevilmeye izin vermek, kendiniz çok sevmekle başlar
Kendini sevmeyi ve başkalarının sevgisini kabul etmeyi öğrenin geç olmadan, sevgiyi hak ettiğinizi hissetmek için ölümcül hasta olana dek beklemeyin.
Önce kendinize kendinizi ne kadar çok sevdiğinizi söyleyin''BEN KENDİMİ ÇOK SEVİYORUM '' deyin başka birine söylemeden önce...